Am E Am Dm B7 E Til eru fræ, sem fengu þennan dóm: Am Dm G7 C E að falla í jörð, en verða aldrei blóm. Am G7 C E Eins eru skip, sem aldrei landi ná, E Am Dm E Am og iðgræn lönd, er sökkva í djúpin blá,
Am E Am Dm B7 E og von, sem hefur vængi sína misst, Am Dm G7 C E og varir, sem aldrei geta kysst, E Am G7 C E og elskendur, sem aldrei geta mæst, E Am Dm E Am og aldrei geta sumir draumar ræst.
(Sólaður eða sönglaður fyrri partur vísunnar)
E Am G7 C E Til eru ljóð, sem lifna og deyja í senn, E Am Dm E Am og lítil börn, sem aldrei verða menn.